Po interwencji przedstawiciela Wincentego a Paulo Mechtylda z jeszcze jedną towarzyszką trafiają do paryskiego klasztoru na Montmartre. W Paryżu Mechtylda poznaje osobiście św. Wincentego a Paulo oraz św. Ludwikę de Marillac. W sierpniu 1643 roku Mechtylda przenosi się do Caen, następnie do Barbery, poznając św. Jana Eudesa. W czerwcu 1643 Mechtylda osiadła w Saint-Maur-des-Fossés na przedmieściach Paryża. Wraz z innymi siostrami rozpoczęła praktykę życia klauzurowego. Jej duchowym przewodnikiem był wówczas o. Chryzostom z Saint-Lô, należący do wspólnoty Trzeciego Zakonu Regularnego.
W Paryżu 25 marca 1653 roku Mechtylda funduje nowe zgromadzenie, którego stałym charyzmatem staje się nieprzerwana adoracja wystawionego Najświętszego Sakramentu. W 1659 wspólnota przeniosła się do nowego domu przy rue des Cassette w Paryżu. Patronat nad młoda wspólnotą obrała Anna Austriaczka. Za życia Mechtyldy powstały cztery klasztory we Francji, pięć w Lotaryngii, jeden w Polsce. Instytut otrzymał zatwierdzenie papieskie 29 maja 1668 roku. Mechtylda zmarła 6 kwietnia 1698 roku w Paryżu, pozostawiając po sobie liczne pisma, teksty konferencji i listy.