Ross wziął wyspę za ośnieżony stok Wyspy Jamesa Rossa i nadał mu nazwę Snow Hill – pokrywa śniegowa odcinała się na tle gołej ziemi pobliskiej Seymour Island.

120px|thumb|left|Chata Nordenskjölda, 1902 W 1902 roku Szwedzka Wyprawa Antarktyczna po kierownictwem szwedzkiego geologa Otto Nordenskjölda (1869–1928) postawiła swój obóz zimowy w północno-zachodniej części wyspy. Baza była nieustannie zamieszkana między 12 lutego 1902 roku a 11 listopada 1903 roku. Przezimowało tu sześciu uczestników wyprawy wraz z Nordenskjöldem. Prowadzili badania geologiczne i obserwacje pogody nieprzerwanie przez 20 miesięcy. Znaleziono wówczas również wiele skamieniałości. 10 marca 1902 roku wyprawa odkryła także, że Snow Hill jest wyspą.

Na przełomie lat 1934 i 1935 bazę odwiedził amerykański lotnik i badacz polarny Lincoln Ellsworth (1880–1951), skąd przeprowadził lot nad Półwyspem Antarktycznym samolotem „Polar Star” pilotowanym przez Bernta Balchena (1899–1973).

Wyspa została zbadana w latach 1952–1954 przez Falkland Islands Dependencies Survey.