Właścicielami Zabłociec byli Kozłowscy herbu Jastrzębiec, pierwotnie pochodzący z ziemi mazowieckiej, osiadłej na Rusi Czerwonej; w 1618 na ziemi sanockiej, a w 1756 w Zabłotcach na ziemi przemyskiej: Antoni Kozłowski, po którym dobra przejął jego syn Antoni, posiadający majątek do około 1839•. Następnie Antoni Kozłowski młodszy odstąpił je na rzecz brata, Anastazego Kozłowskiego, który posiadał te dobra od około 1839 do około 1847•••••••. Od około 1847 do końca życia właścicielką Zabłociec była żona Anastazego, Róża Kozłowska (zmarła w 1876)••••••••••••. W latach 80. właścicielem był syn Anastazego i Róży, Zygmunt Kozłowski. Od lat 90. do końca życia dziedzicem i właścicielem Zabłociec był jego syn, Włodzimierz Kozłowski (zmarł w 1917)••.
Według stanu z 1860 Zabłotce zamieszkiwało 162 mieszkańców. Według stanu z 1890 we wsi było 35 domów i 174 mieszkańców gminnych oraz 5 domów i 63 mieszkańców w dworze. Z całej ówczesnej populacji 146 stanowili Polacy, a 91 Rusini. Spośród nich 108 było wyznania rzymskokatolickiego, 102 greckokatolickiego, 27 mojżeszowego. W 1904 Zabłotce zamieszkiwały 308 osoby, w 1914 – 340. Mieszkańcy podlegali parafiom rzymskokatolickiej i greckokatolickiej w Niżankowicach.