W kwietniu 1944 został wyznaczony dowódcą okrętu podwodnego W-4 (były angielski okręt podwodny Ursula), otrzymując jednocześnie zadanie sprowadzenia go z W. Brytanii do ZSRR. W sierpniu 1944 udało mu się dostarczyć okręt z wybrzeża Szkocji do miasta Polarnyj, włączając następnie tę jednostkę do Floty Północnej. Jako dowódca okrętu brał też udział w jednej akcji bojowej podczas operacji petsamsko-kirkeneskiej w październiku 1944, zatapiając niemiecki pancernik. Łącznie wykonał 16 pochodów bojowych, podczas których przeprowadził 19 ataków torpedowych i zatopił (według oficjalnych danych) 13 jednostek wroga. W lutym 1945 został dowódcą okrętu podwodnego S-17 Floty Północnej, od maja 1947 do kwietnia 1950 był inspektorem Głównej Inspekcji Ministerstwa Sił Zbrojnych ZSRR, następnie inspektorem Głównej Inspekcji Floty Wojskowo-Morskiej ZSRR. W 1952 ukończył kursy przy Wyższej Akademii Wojskowej im. Woroszyłowa i został dowódcą brygady okrętów podwodnych 4 Floty na Bałtyku, w listopadzie 1958 wszedł w skład grupy badawczej Sztabu Generalnego, od października 1959 do stycznia 1961 kierował jednym z działów Zarządu Wyższych Wojskowo-Morskich Instytucji Edukacyjnych Głównego Sztabu Marynarki Wojennej ZSRR, potem był zastępcą komendanta Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej im. Leninowskiego Komsomołu.