Sądzono, że występował też na Tajwanie, o czym miały świadczyć trzy okazy muzealne, jednak prawdopodobnie tak nie było, a okazy albo pochodzą z wysp Riukiu i błędnie przypisano je do Tajwanu, albo błędnie je zidentyfikowano, bo ich zły stan nie pozwala na precyzyjne ustalenie przynależności gatunkowej (są to częściowo połamane szkielety z niemal całkowicie wyschniętą skórą i mięśniami).
E. andersoni prowadzi głównie naziemny i skryty tryb życia i zasiedla lasy wtórne, wiecznie zielone lasy, stepy oraz bagna. Na wyspie Tokunoshima występuje w pobliżu pól trzciny cukrowej na wysokości 100–200 m n.p.m. Gatunek ten żywi się równonogami, chrząszczami, dżdżownicami oraz pająkami.
Rozmnażanie i rozwój Okres godowy trwa od lutego do późnego czerwca, z największą aktywnością od połowy marca do początku kwietnia. Kopulacja ma miejsce na lądzie – samiec zbliża się do samicy i umieszcza spermatofor na ziemi, do którego następnie prowadzi samicę. Sperma samca może być przetrzymywana w kloace samicy do 4 miesięcy. Samica składa duże (średnica 3–3,2 mm), białe, pojedyncze jaja w próchnicy albo pod warstwą gnijących liści w pobliżu stawów, kałuż i potoków. Następnie opady deszczu zmywają świeżo wyklute kijanki do zbiorników wodnych.