Mniejsze rogi tylne są wypustkami tarczek okrężnych. Róg główny tylny tworzą dwie tarczki antapikalne. Bruzda brzuszna sięga tyłu komórki, nachodząc na wieczko.
Protoplast wchodzi również do wnętrza rogów. Dość liczne, płytkowate chloroplasty są żółte do żółtobrązowych, jako że zawierają oprócz chlorofili a i c fikopirynę i perydyninę. Jądro komórkowe umieszczone mniej więcej w środku komórki, duże, o strukturze ziarnistej lub nitkowatej. Materiałem zapasowym jest skrobia i tłuszcze.
Ze względu na zmienność morfologiczną wyróżnia się kilka morfotypów, których przybieranie może zależeć od różnych czynników i niekoniecznie świadczą one o różnicach genetycznych. W Europie najczęstszy jest morfotyp gracile. Inne to m.in. austriacum, carinthiacum, piburgense, robustum czy scotticum. Różnią się między sobą typową wielkością, liczbą rogów antapikalnych, długością rogów, ich ustawieniem itp. Gatunki podobne Podobnym gatunkiem jest Ceratium furcoides różniący się głównie bardziej smukłymi komórkami i tym, że jedna z tarczek apikalnych (4') jest krótsza od pozostałych, nie dochodząc do końca rogu. Gatunek ten początkowo był wyróżniany jako odmiana C. hirundinella, a podobieństwo może sprawiać, że niektóre opisy odnoszące się do C. hirundinella w rzeczywistości dotyczą C.