miejsce w Österreichische Eishockey-Liga 1999, wygrał rozgrywki Europejskiej Hokejowej Ligi 1998 oraz dwukrotnie zdobył mistrzostwo Alpenligi (1998, 1999), a także fiński JYP (1999–2000 – 52 mecze, 30 punktów (12 goli, 18 asyst)), szwedzki Timrå IK (2000–2001 – 47 meczów, 10 punktów (9 goli, 1 asysta)), HK Jesenice, z którym w sezonie 2001/2002 rozegrał łącznie 25 meczów ligowych, w których łącznie zdobył 58 punktów (23 gole, 35 asyst), spędził 31 minut na ławce kar oraz wywalczył wicemistrzostwo Słowenii 2002 oraz został królem strzelców (19 goli), najlepszym asystentem (22 asysty) i zarazem najlepszym punktującym ekstraklasy słoweńskiej (41 punktów).
Potem reprezentował barwy austriackich klubów: dwukrotnie EHC Lustenau (2002–2003 i 2003–2005 – 106 meczów, 199 punktów (92 gole, 107 asyst)), EC Dornbirn (2003 – 1 mecz), EV Zeltweg (2006–2007 – 32 mecze, 75 punktów (32 mecze, 43 asysty)) oraz w sezonie 2009/2010 klub Oberligi austriackiej – EC Weiz, w którym rozegrał 20 meczów, zdobył 33 punkty (15 goli, 18 asyst)), spędził 14 minut na ławce kar, po czym w wieku 41 lat zakończył sportową karierę.