Ostatecznie w XV w. mury osiągnęły wysokość 16 m i grubość trzech metrów, natomiast czteropiętrowe baszty nawet 18–22 metrówA. Dylewski, M. Masłowski, B. Piotrowski, J. Swajdo, P. Wójcik, Litwa, Łotwa, Estonia i obwód kaliningradzki, Pascal, Bielsko-Biała 2006, , s. 444.. Umocnienia pełniły funkcje głównej linii obrony miasta do XVII w.W. Raam, Architiekturnyje..., s. 48. Swoje wojskowe znaczenie straciły ostatecznie po wielkiej wojnie północnej. Wtedy też miasto zaczęło rozwijać się poza linią murówW. Raam, Architiekturnyje..., s. 55..
Stan zachowania Łączny obwód murów miejskich Starego Miasta w Tallinnie wynosi 3,8 km, z czego 2,4 przypada na Dolne Miasto, pozostała część – na Górne Miasto. W murach historycznie znajdowało się 46 baszt, z których przetrwały 22 (według innego źródła – 26).
W północno-zachodnim narożniku murów znajduje się baszta Kiek in de Kök, która w momencie budowy w XV w. była najpotężniejszą taką budowlą na dzisiejszym terytorium krajów bałtyckich. Druga podobna wieża, Gruba Małgorzata, wzniesiona w XVI w., położona jest w północnym narożniku zespołu miejskiego.