Historia Linia miała długość około 9,5 kilometra i zaczynała się od zwoleńskiej głowicy stacji Lučenec. Na trasie zbudowano dwa przystanki: Lučenec jarmočisko (targowisko) i Ľadovo. Na linii istniało trzynaście przejazdów, z których tylko jeden był zabezpieczony rogatkami. Trasę otwarto 19 grudnia 1906, a dnia następnego rozpoczęły się regularne przewozy. Maksymalna prędkość dopuszczona na linii wynosiła 40 km/h, najmniejszy promień łuku miał 225 metrów, a maksymalny podjazd wynosił 15 ‰. Ruch był prowadzony początkowo przez Węgierskie Koleje Państwowe Magyar Államvasutak (MÁV), a po roku 1918 przez Československé státní dráhy, czyli Czechosłowackie Koleje Państwowe (ČSD).
Stopniowo trasa rozbudowywana był o kolejne bocznice: w 1912 do młyna parowego (w kilometrze 2,660) i w 1916 do fabryki maszyn rolniczych w Lučencu (w kilometrze 1,345). Po wybuchu I wojny światowej, w 1914, na potrzeby wojska i szpitala wojskowego wybudowano bocznicę od toru do gorzelni. W czasie walk II wojny światowej torowiska zostały uszkodzone. Ponowne przewozy (po naprawach) otwarto 9 listopada 1945. Z czasem ruch obsługiwać zaczęły wagony motorowe.