W 1955 roku Prochanow rozpoczął naukę w Moskiewskim Instytucie Lotnictwa, gdzie po raz pierwszy zaczął pisać poezję i prozę. Uczelnię tę ukończył w 1960 roku. Po studiach pracował jako inżynier w jednym z radzieckich instytutów badawczych (Научно-исследовательский институт), a następnie w latach 1962–1964 był zatrudniony jako leśniczy w Karelii i obwodzie moskiewskim. Pod koniec lat sześćdziesiątych zaczął pisać eseje i felietony dla czasopism „Krugozor”, „Smiena” i „Sielskaja Mołodioż”, a następnie zainspirował się twórczością Andrieja Płatonowa i Vladimira Nabokova.

Kariera Między 1960 a 1970 rokiem pracował dla sowieckich gazet „Prawda” i „Litieraturnaja Gazieta”. Jako korespondent zagraniczny Prochanow odwiedził między innymi Afganistan, Nikaraguę, Kambodżę, Angolę i Etiopię. Podróże te stanowiły dla niego materiał potrzebny do napisania późniejszych książek. Prochanow był jednym z pierwszych dziennikarzy, którzy opisali wydarzenia z marca 1969 na wyspie Zhenbao podczas radziecko-chińskiego Konfliktu nad Ussuri.