W latach 1912–1913 siostry sprawowały opiekę nad ludźmi starszymi, prowadziły przedszkole i sierociniec, pracowały w szpitalnym ambulatorium, prowadziły pracownię robót ręcznych oraz pielęgnację chorych w ich domach. W 1925 r. do budynku sierocińca zostały dobudowane obszerne sale dla przedszkolaków. W czasie II wojny światowej zostało zlikwidowane przedszkole, zwiększono natomiast opiekę nad osobami starszymi. Po wojnie ponownie otwarto przedszkole, którego funkcjonowanie władze państwowe zakończyły w 1950 r. W tym też roku nadzór nad Zakładem św. Karola Boromeusza przejęło świeckie Zrzeszenie Katolików „Caritas”, z siedzibą w Warszawie. W 1953 r. w klasztorze utworzono Zakład Specjalny, przeznaczony dla osób z upośledzeniem umysłowym.
Od 1990 r. Zgromadzenie Sióstr św. Karola Boromeusza ponownie przejęło prowadzenie placówki na podstawie umowy z Wojewódzkim Zespołem Pomocy Społecznej, a od 2009 r. z miastem. Klasztor został gruntownie wyremontowany, powstał też kolejny oddział w nowo wybudowanym budynku. Od 1 lipca 2019 r. placówkę przejęła Caritas Archidiecezji Katowickiej i otworzyła Dom Pomocy Społecznej im. św. Antoniego.
Przypisy
Kategoria:Obiekty sakralne w Świętochłowicach Kategoria:Klasztory boromeuszek w Polsce Kategoria:Obiekty w Świętochłowicach wpisane do gminnej ewidencji zabytków