W latach 1959–1965 był podsekretarzem stanu (wiceministrem) w Ministerstwie Oświaty. Przez następne 5 lat (1966–1971) był urzędującym wiceprzewodniczącym Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej (zastępował wówczas marszałka Sejmu Czesława Wycecha w bieżącym kierowaniu organizacją). W 1972 przeszedł na emeryturę.

Bezpośrednio po wojnie członek Polskiej Partii Socjalistycznej, następnie członek Polskiej Partii Robotniczej (1947–1948) oraz PZPR (od 1948). Członek Komisji Oświaty KC PZPR (od 1953). Wieloletni członek Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach (od 1952). Kierownik Wydziału Oświaty Prezydium WRN (1952–1959).

Działał także w szeregu innych organizacji społecznych i gremiach kolegialnych, był między innymi członkiem Komitetu Nauk Pedagogicznych Polskiej Akademii Nauk (członek Prezydium od 1966), członkiem Rady ds.