Glauco – włoski okręt podwodny z początku XX wieku, jedna z pięciu jednostek typu Glauco. Okręt został zwodowany 9 lipca 1905 roku w Arsenale w Wenecji, a w skład Regia Marina wszedł 15 grudnia 1905 roku. Pełnił służbę na Morzu Adriatyckim, biorąc udział w I wojnie światowej. Jednostka została wycofana z czynnej służby we wrześniu 1916 roku, po czym była używana do celów szkoleniowych.
Projekt i budowa „Glauco” został zaprojektowany przez inż. Cesarego Laurentiego jako jednostka doświadczalna. Zastosowane do napędu silniki benzynowe sprawiały duże zagrożenie ze względu na łatwopalne opary paliwa. Powstało pięć jednostek tego typu, były to pierwsze zbudowane seryjnie okręty podwodne we Włoszech. Okręt konstrukcji częściowo dwukadłubowej z głównymi zbiornikami balastowymi na śródokręciu i zbiornikami trymującymi na dziobie i rufie. Kształt kadłuba został zoptymalizowany pod kątem poruszania się na powierzchni z szeroką i płaską rufą, szerokim grzbietem służącym jako pokład i ostrym, wystającym przed pokrywami wyrzutni torped dziobem. Okręt miał stery głębokości umieszczone na dziobie i rufie.