Ekologia i występowanie Owady te są fitofagami ssącymi. W przeciwieństwie do innych zwińcowatych żerują nie tylko na nasionach, ale także na kwiatach i organach wegetatywnych roślin żywicielskich. Poszczególne gatunki często są polifagiczne i odżywiają się szerokim spektrum niespokrewnionych taksonów roślin.
Podrodzina rozprzestrzeniona jest kosmopolitycznie. Do jej szczególnej radiacji doszło na obszarze Hawajów – większość gatunków Orsillinae to endemity tychże wysp. W Australii występuje 12 gatunków z 4 rodzajów. W Polsce stwierdzono 8 gatunków z 3 rodzajów (zobacz też: zwińcowate Polski).
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1862 roku przez Carla Ståla. Obejmuje około 255 opisanych gatunków, sklasyfikowanych w 30 rodzajach i 4 plemionach:
plemię: Lepionysiini Lepionysius Ashlock, 1967 plemię: Metrargini Balionysius Ashlock, 1967 Coleonysius Ashlock, 1967 Cuyonysius Dellapé & Henry, 2020 Darwinysius Ashlock, 1967 Glyptonysius Usinger, 1942 Metrarga White, 1878 Neseis Kirkaldy, 1910 Nesoclimacias Kirkaldy, 1908 Nesocryptias Kirkaldy, 1908 Oceanides Kirkaldy, 1910 Robinsonocoris Kormilev, 1952 Xyonysius Ashlock & Lattin, 1963 plemię: Nysiini Lepiorsillus Malipatil, 1979 Nesomartis Kirkaldy, 1907 Nithecus Horvath, 1890 Nysius