Naturalny zasięg w tej ostatniej obejmował Półwysep Iberyjski, Francję (na północ po Akwitanię i Haute-Vienne), Tessyn, niemal całe Włochy (na północ po Tyrol Południowy) oraz północno-zachodnią część Półwyspu Bałkańskiego. Podawany był też z tropikalnej i południowej części Afryki, jednak rekordy są wątpliwe i mogą wynikać z pomylenia z pokrewnym Oxycarenus zavattarii.

W latach 80. XX wieku skupieniec lipowy zaczął szybko rozszerzać swój zasięg w kierunku północnym i wschodnim, stając się w wielu krajach gatunkiem inwazyjnym. W 1985 po raz pierwszy znaleziono go w Czarnogórze, w 1994 na Węgrzech, w 1995 na Słowacji, w 1996 w Serbii, w 1998 w Bułgarii, w 1999 w północnej Francji, w 2001 w Austrii, w 2002 w północnej Szwajcarii, w 2003 w Finlandii, a w 2004 w Czechach. Również w 2004 po raz pierwszy odnotowano go w Niemczech, na Nizinie Górnoreńskiej, skąd szybko rozprzestrzenił się na północ doliną wzdłuż Renu;