Po roku pracy stwierdziła, że nie chce wracać do zawodu nauczycielki. Zaczęła prace w burdelu na Wellington's Willis St. Dziś znajduje się tam bar General Practitioner. Pracowała jako prostytutka 7 lat.

Działalność W 1987 założyła Nowozelandzki Kolektyw Prostytutek, od czego rozpoczęła się jej działalność na rzecz prostytucji na świecie. Celem była obrona praw pracowników seksualnych i dekryminalizacja prostytucji. Pierwszym działaniem NKP była kampania na rzecz legalizacji pracy seksualnej, która miała bezpośredni wpływ na przyjętą w 2003 reformę dekryminalizującą świadczenie usługi seksualne w Nowej Zelandii.

W 2010 została ona zaproszona na Oxford University jako drugaw historii przedstawicielka Nowej Zelandii. Wygrała debatę na temat legalizacji prostytucji.

Będąc członkinią różnych rad i komitetów, została zaproszona do Izby Gmin Wielkiej Brytanii jako prelegentka. Pełni rolę doradczą w kwestiach praw dot. prostytucji. W Nowej Zelandii Komitet Kontroli Prawa Prostytucji ustanowiony przez rząd zatrudnił ją jako badaczkę terenową oraz konsultantkę prostytutek, właścicieli domów publicznych oraz innych osób zatrudnionych w zawodach związanych z prostytucją.