Anny, drugi – św. Jana, a trzeci – św. Franciszka i św. Antoniego.
21 czerwca 1936 odbyła się uroczystość konsekracji kościoła, której dokonał prymas August Hlond w towarzystwie biskupa Antoniego Laubitza. Kazanie wygłosił ks. Michał Kozal, ówczesny rektor seminarium duchownego w Gnieźnie, późniejszy błogosławiony. Powiedział m.in.: Nie arystokrata z rodu, nie magnat z majątku, znalazł się człowiek, hojny fundator, który wzniósł ten Dom Boży i wyposażył go we wszystko. Po konsekracji Prymas Polski udekorował Franciszka Saskowskiego, fundatora kościoła przyznanym przez papieża Piusa XI, Krzyżem Kawalerskim Orderu św. Sylwestra, a jego matkę Annę, Krzyżem Kawalerskim „Pro Ecclesia et Pontifice”.
Pierwszym proboszczem został ksiądz Edmund Wesołowski. Został on aresztowany przez Niemców 15 maja 1940, wypuszczony i ponownie aresztowany 24 sierpnia 1940 (został ostatecznie zamordowany w 30 września 1942 w KL Dachau). Odtąd dojeżdżał do kościoła ks. Władysław Cegielski z parafii św. Jakuba w Modliszewku, którego aresztowano 6 października 1941 (zmarł w Dachau 6 lutego 1942). Kościół pozostał bez opieki, a 6 stycznia 1942 został przez okupantów zamknięty. 23 kwietnia 1942 Niemcy zrabowali dzwony i wywieźli je do Niemiec.