Landskorona (dawniej też Lancokorona) – wieś na Łotwie w novadsie Krasław, w pagastsie Šķaune, 29 km na wschód od Dagdy.
Historia Dobra te w pierwszej połowie XVIII wieku zostały nadane przez króla Augusta III Sasa Janowi Borchowi herbu Trzy Kawki, późniejszemu kanclerzowi wielkiemu koronnemu. Liczyły wtedy 30 238 dziesięcin ziemi. Gdy kanclerz zmarł w 1780 roku, w wyniku podziału jego majątku Lanckorona przypadła Józefowi Henrykowi Borchowi (1764–1835) żonatemu z Anną Bohomolec. Po śmierci Józefa klucz lanckoroński został podzielony między jego córki i prawdopodobnie częściowo rozsprzedany. Lanckorona dostała się Zofii (1796–1840) zamężnej za Marcinem Karnickim herbu Kościesza (1787–1847) marszałka szlachty guberni witebskiej w 1826 roku. Po śmierci Marcina Karnickiego majątek przeszedł w ręce jego córki Emilii (1815–1895), żony Jana Karnickiego (1813–1879). Pod koniec XIX wieku Karniccy sprzedali te dobra, prawdopodobnie w ręce rosyjskie. Później zmieniały one właścicieli kilkakrotnie, i w 1914 roku zostały kupione przez Konrada Niedźwieckiego (1855–1944), miały wtedy powierzchnię 4300 ha.