Łącznie w tym sezonie dziewięciokrotnie stawał na podium zawodów PŚ, czterokrotnie zwyciężał, cztery razy był drugi i raz trzeci, co dało mu drugie miejsce w klasyfikacji generalnej. W tym samym roku na zawodach w Planicy ustanowił swój rekord życiowy skokiem na 211 metrów. Skoczył jeszcze dalej, osiągając 213 metrów (więcej niż ówczesny rekord świata), ale skoku tego nie ustał.
Dobre wyniki uzyskiwał także w sezonie 1997/1998, który również zaczął się od zwycięstwa, będącego równocześnie ostatnim w jego karierze. W Turnieju Czterech Skoczni zajął tym razem szóste miejsce. Niedługo później wystartował na mistrzostwach świata w lotach w Oberstdorfie, gdzie zdobył brązowy medal. Lepsi okazali się tylko Kazuyoshi Funaki oraz Sven Hannawald. W lutym 1998 Thoma wystartował na igrzyskach w Nagano, zajmując 13. miejsce na normalnej skoczni i 12. na dużym obiekcie. W konkursie drużynowym Niemcy w składzie Hannawald, Schmitt, Jäkle i Thoma zdobyli srebrny medal. W klasyfikacji generalnej tego sezonu zajął ósme miejsce.