Michał Przybysz ps. „Młot” (ur. 11 września 1890 w Kiączynie, zm. 1 lipca 1984 w Kościanie) – żołnierz armii niemieckiej, armii wielkopolskiej, kapitan Wojska Polskiego II RP i major ludowego Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się w rodzinie Józefa i Marii z d. Budych. Absolwent szkoły powszechnej w Kaźmierzu i szkoły budowy maszyn w Bochum. W 1912 został zmobilizowany do armii niemieckiej. W czasie I wojny światowej w stopniu sierżanta walczył na froncie zachodnim. Od 15 stycznia uczestnik powstania wielkopolskiego w składzie 1 kompanii poznańskiej w 4 pułku piechoty. Pełnił tam funkcję zastępcy dowódcy kompanii. Brał udział w walkach m.in. pod Szubinem i Rynarzewem.

Następnie już w szeregach Wojska Polskiego także w składzie 4 pułku piechoty przemianowanego na 58 pułk piechoty brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej na stanowisku dowódcy 9 kompanii.

Szczególnie zasłużył się „wykazując inicjatywę i osobiste męstwo w walkach nad Szczarą, Żabiczem i Próżanami”. Za tę postawę został odznaczony Orderem Virtuti Militari.

Od 31 grudnia 1920 brał udział w przygotowaniach do III powstania śląskiego na terenie powiatu kluczborskiego, gdzie posługiwał się pseudonimem „Młot”.