Mimo oficjalnej antyżydowskiej polityki władz, salwadorski dyplomata i konsul generalny tego kraju w Liverpoolu, Hamburgu i Genewie José Castellanos udzielał zgód na wydanie wiz grupom Żydów, aby ci mogli uciec z Niemiec. Już w 1938 roku, po Kristallnacht, prosił Ministerstwo Spraw Zagranicznych Salwadoru o rozszerzenie programu wizowego dla uchodźców, jednak prośbę odrzucono. W trakcie II wojny światowej Castellanos poznał żydowskiego przedsiębiorcę i zwolennika syjonizmu rewizjonistycznego György’a Mandla, który wówczas używał już nowego imienia i nazwiska – George Mantello. Postanowili wydawać Żydom dokumenty, które miałyby poświadczać przyznanie lub poświadczać posiadania salwadorskiego obywatelstwa. Szacuje się, iż dzięki ich pomocy i działalności od śmierci uratowano od 20 000 do 40 000 Żydów europejskich.