tetra (część z nich umieszczana była w rodzaju Cleopus). Takson Rhinusa umieszczany był początkowo w randze podrodzaju w obrębie rodzaju Gymnetron. Wyniesienia Rhinusa do rangi osobnego rodzaju i wprowadzenia obecnej kombinacji dokonał ostatecznie w 2001 roku Roberto Caldara w ramach rewizji plemienia. Caldara i współpracownicy dokonali w 2012 roku wyznaczenia lektotypu omawianego gatunku, a w 2014 roku autor ten dokonał jego redeskrypcji w ramach rewizji grupy.
W 2010 roku Caldara i współpracownicy opublikowali wyniki głównie morfologicznej analizy filogenetycznej rodzaju Rhinusa. Zgodnie z nimi omawiany gatunek tworzy w jego obrębie grupę gatunków tetra wraz z R. acifer, R. asellus, R. comosa, R. ensifer, R. moroderi, R. tenuirostris, R. verbasci i R. weilli. Grupa ta wyspecjalizowana jest pokarmowo w dziewannach. Zajmuje ona siostrzaną pozycję dla wyspecjalizowanej w trędownikach grupy bipustulata, wraz z którą tworzy w obrębie rodzaju linię rozwojową związaną z trędownikowatymi.
Morfologia thumb|left|Imago;