Ekstremistyczne grupy islamskie uzasadniają ataki na ludność cywilną ekstremalnymi interpretacjami Koranu i Hadisu oraz prawa szariatu. Należą do nich: zemsta zbrojnego dżihadu za domniemaną niesprawiedliwość niewierzących przeciwko muzułmanom (retoryka stosowana zwłaszcza przez Al-Ka’idę); przekonanie, że zabicie wielu samozwańczych muzułmanów jest potrzebne, ponieważ naruszają oni prawo islamskie i faktycznie są niewiernymi (kafir); potrzeba przywrócenia i oczyszczenia islamu poprzez ustanowienie prawa szariatu, a także poprzez przywrócenie kalifatu jako państwa panislamskiego (zwłaszcza ISIS); chwała i niebiańskie nagrody za męczeństwo; supremacja islamu nad wszystkimi innymi religiami.
W Polsce w 2015 r. poziom zagrożenia terrorystycznego wynosił zero, w pięciostopniowej skali. Około 20–40 obywateli polskich dołączyło do organizacji terrorystycznych w strefie konfliktu w Syrii i Iraku.
Zobacz też terroryzm religijny terroryzm skrajnie prawicowy terroryzm skrajnie lewicowy terroryzm chrześcijański
Przypisy
*