W trakcie wojny poznała swojego kolejnego męża, generała Władimira Kriukowa, podwładnego marszałka Żukowa. W nocy z 24 na 25 września 1948 roku została zatrzymana w kolejnej fali terroru stalinowskiego i oskarżona o działalność antysowiecką oraz szerzenie dekadencji w związku z ujawnionym jej majątkiem, w tym zebranymi 208 diamentami. Jej piosenki zniknęły z radia, a płyty zostały usunięte ze sklepów i wszystkie miały być zniszczone.
Od lata 1950 roku była osadzona w więzieniu. Została zwolniona 4 sierpnia 1953 roku, po śmierci Stalina. Była wychudzona, siwa i miała trudności z chodzeniem, jednakże wróciła do występów. Pochowana na Cmentarzu Nowodziewiczym w MoskwieРусланова, Лидия Андреевна.
Repertuar thumb|240px|Znaczek poczty rosyjskiej z 1999 r., dwurublowy, z wizerunkiem Rusłanowej Jej repertuar był bardzo różnorodny: śpiewała zarówno romanse, charakterystyczne dla muzyki ludowej (wczesne lata kariery), jak i współczesne standardy wykonywane przez innych estradników oraz piosenki z fabryk, żołnierskie i więzienne. Wykonywała piosenki sowieckich kompozytorów, m.in.