Jednostkę skonstruowano z dużą starannością i wyposażono w szereg ówcześnie luksusowych udogodnień, jak ogród i łazienkę (z dostępem do gorącej wody), mały gimnazjon, bibliotekę oraz zdobione zielenią i ocieniane płótnem deptaki dla pasażerów (stąd też określana bywa jako „Titanic starożytności” albo „wycieczkowiec starożytności”). Dla ich użytku posiadała też salon, 30 czteroosobowych kabin, 20 stajni dla koni, wielki zbiornik wody pitnej i sadzawkę dla ryb z morską wodą, a nawet kapliczkę Afrodyty. Ozdobnie wykończone pomieszczenia (drewno cedrowe, brąz, marmur, kość słoniowa) dekorowały nawet mozaiki i kamienne posadzki (Uczta mędrców, ks. V, 41–42).
Nie dość wiadomo o jego wyglądzie zewnętrznym, jednak według opisu Atenajosa, wystający ponad szerokość kadłubową górny pokład wsparty był na ozdobnych 6-łokciowych atlantach zamiast na zwykłych drewnianych podporach. Burty chronione były przed abordażem żelazną spiczastą palisadą, a statek miał też własne pomosty abordażowe („kruki”). Ponadto znajdowało się na nim osiem wież ze stanowiskami dla dwóch łuczników i czterech w pełni uzbrojonych ludzi, a na dziobie – podwyższona platforma, na której umieszczono potężną katapultę pomysłu ArchimedesaWyrzucała 80-kilogramowe kamienne kule i ponad 5-metrowe strzały na odległość 185 metrów (K. Michałowski: Technika grecka, dz. cyt., s.