W 1918 obronił dyplom I stopnia inżyniera-budowniczegoZaświadczenie w j. ukraińskim nr 629, wydane 07.02.1927 przez Komisariat Ludowy Oświecenia, Kijowski Instytut Politechniczny USSR w Kijowie, autentyczność poświadczona 04.03.1927 (Rej. Nr 1286/27) przez Konsulat Generalny R.P. w Charkowie..
Służba wojskowaKarta Ewidencyjna Kapitana Mariana Ewarysta Czarneckiego, podpisana 21.03.1924 r. przez Komendanta Kadry 1 Pułku Wojsk Kolejowych podpułkownika inż. Horzela, poświadczona w 1928 roku w Jabłonnie przez Zastępcę Dowódcy 2 Pułku Saperów Kolejowych, majora Jasińskiego, kserokopia z zasobu i opatrzona pieczęciami Centralnego Archiwum Wojskowego, wykonana na podstawie: CAW HP 2450 w dniu 24.08.2009Odręczne CV datowane Warszawa, 29.03.1920. Kserokopia z zasobu i opatrzona pieczęciami Centralnego Archiwum Wojskowego, wykonana na podstawie: CAW HP 2450 w dniu 24.08.2009. Po uzyskaniu dyplomu w Kijowie wyjechał 27 grudnia 1918 roku do Niemirowa. Od 1 czerwca do 15 lipca 1919 piastował stanowisko inżyniera w mieście powiatowym Bracław i dzięki temu został zwolniony przez władze bolszewickie z mobilizacji. Przybył do Polski przez Odessę w ramach repatriacji 07 marca 1920 roku. Do Wojska Polskiego wstąpił 5 maja 1920 roku. W czasie służby w WP zajmował się m.in.