Większość budynków Corippo kumuluje się w gęsto zabudowanym centrum, jest wielodrożnicą.
Wartość architektoniczna Corippo spowodowała, że całe centrum miejscowości zostało uznane za zabytek, a w 1975 European Architectural History Network (EAHN) nazwało wioskę „wzorowym modelem” dla zachowania dziedzictwa historycznego.
Historia lewo|mały|Budynki w Corippo lewo|mały|Marmurowe budynki w Corippo z dachem pokrytym łupkiem Corippo po raz pierwszy wspomniano w dokumentach w 1224 jako Culipo. W 1374 zostało wspomniane jako Quorippo.
Corippo było pierwotnie częścią większej parafii i gminy Vogorno (choć utrzymywało pewien stopień autonomii), zanim stało się w pełni niezależną gminą w 1822. Pierwszą drogę łączącą Corippo ze światem zbudowano w 1883. Problemem od dawna nękającym Corippo jest wyludnienie. Niedobór zasobów rolnych zmusił mieszkańców, historycznie rolników i pasterzy, do wyprowadzki na obszary lepiej rozwinięte i posiadające bogatsze ziemie. W ciągu ostatnich stu pięćdziesięciu lat liczba ludności zmniejszyła się o ponad 96%. 18 października 2020 gminę Corippo przyłączono do gminy Verzasca.
Herb Herb Corippo przedstawia kozła stojącego na wzgórzu. Opis herbu brzmi: Argent a chamois sable statant on a coupeaux vert.