Samolot cieszył się dobrą opinię pilotów, dotrwał w służbie frontowej do zakończenia działań wojennych I wojny światowej.
Użycie w lotnictwie polskim Po odzyskaniu niepodległości Wojsko Polskie dysponowało bliżej niesprecyzowaną liczbę egzemplarzy samolotu Albatros C.VII (w literaturze pojawiają się szacunki od 2 do 27 egzemplarzy). Dwa płatowce przeszły remont w Centralnych Warsztatach Lotniczych w Warszawie, 2 lub 4 dalsze egzemplarze zmontowano na bazie elementów znalezionych na Stacji Lotniczej Ławica. Został użyty bojowo podczas działań wojennych wojny polsko-bolszewickiej w 3., 4., 5., 6., 14. i prawdopodobnie w 12. eskadrze wywiadowczej. Po zakończeniu walk kilka egzemplarzy przekazano do szkół lotniczych w Toruniu, Ławicy i Grudziądzu, gdzie były użytkowane do 1922 roku. W literaturze lotniczej jako datę wycofania z użytku podawany jest również rok 1925.
Konstrukcja Dwumiejscowy dwupłat o konstrukcji drewnianej.
Kadłub o przekroju prostokątnym, zbudowany na układzie podłużnic i wręg, o pokryciu sklejkowym. Przód kadłuba, w okolicy silnika, kryty blachą aluminiową. Wierzch kadłuba wyprofilowany na owal, boki proste, i pokryte sklejką. Za silnikiem mieścił się zbiornik paliwa.