Wyróżnił się także podczas bitwy pod Husiatynem. Podczas, kiedy nieprzyjaciel prowadził silny ostrzał polskich pozycji, porucznik Wężyk dostał się do Zbrucza i na znajdujących się tam kładkach prowadził ostrzał nieprzyjaciela zmuszając go do odwrotu. Poległ 7 sierpnia 1920 pod Zieleńcem dowodząc II batalionem 70 pułku piechoty. Za bohaterstwo w walce, 27 lipca 1922 został pośmiertnie odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy.
Pochowano go w Koźminie Wielkopolskim na cmentarzu parafialnym.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 8009 – pośmiertnie, 27 lipca 1922
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 70 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie 68 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Porucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919) Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Cesarstwa Niemieckiego w I wojnie światowej Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Wężykowie herbu Wąż Kategoria:Zmarli w 1920 Kategoria:Polscy kupcy