Tunel mierzący 6,7 km został zbudowany z gotowych prefabrykatów pomiędzy dwiema sztucznymi wyspami. Każdy z 33 elementów, który podczas budowy został zatopiony na dnie morza mierzył 180 metrów długości, 38 metrów szerokości i 11,40 metrów wysokości Maksymalna głębokość, na której leży tunel wynosi 45 metrów, co również umożliwia żeglugę.
Droga dojazdowa z Hongkongu do mostu głównego (ang. Hong Kong Link Road, HKLR) jest sześciopasmową drogą o długości około 12 km z czego 9,4 km przebiega po wiadukcie, 1 km w tunelu a 1,6 km drogą położoną na naturalnym gruncie. Początkowo brano pod uwagę budowę tunelu pod lotniskiem, by wywrzeć jak najmniejszy wpływ na środowisko oraz zminimalizować szkody w krajobrazie. Zdecydowano się jednak na wiadukt przebiegający nad zajmowanym przez rdzennych mieszkańców cyplem Sha Lo Wan i zatoką. Konstrukcja wiaduktu została tak zaprojektowana, by nie zagrażała bezpieczeństwu samolotów pobliskiego lotniska oraz miała minimalny wpływ na środowisko naturalne zatoki i cyplu zwłaszcza białe delfiny czy czerwone formacje skalne na plażach zatoki.
Przeprawa została tak zaprojektowana, aby służyła przez 120 lat, i była odporna na trzęsienia ziemi o sile 8 stopni w skali Richtera.
Po oddaniu do użytku w 2018 roku był najdłuższym mostem morskim na świecie.
Galeria
Przypisy
Chiny Kategoria:Mosty i wiadukty w Hongkongu Kategoria:Mosty i wiadukty w Makau Kategoria:Tunele drogowe w Chinach