mały|Herb Junosza mały|Gotycka chrzcielnica z wizerunkiem herbu Junosza z kościoła w Iwanowicach (pow. kaliski, gm. Szczytniki) mały|Franciszek Michał Oyrzanowski, autor obrazu nieznany mały|Bitwa pod Somosierrą, mal. January Suchodolski mały|Kaplica rodzinna Oyrzanowskich z 1901 r. na cmentarzu w Kutnie mały|Pomnik rodzinny Oyrzanowskich, cmentarz Powązki, Warszawa
Ojrzanowscy herbu Junosza – polski ród szlachecki.
Pochodzenie Główna gałąź Ojrzanowskich geograficznie pochodzi z południowej części średniowiecznej ziemi łęczyckiej, od 1352 r. przekształconej w województwo łęczyckie. Tam w powiecie brzezińskim znajdują się w pobliżu siebie dwie starożytne osady stanowiące gniazda rodowe Ojrzanowskich Junoszów: Ojrzanów, od którego pochodzi nazwisko i Sangrodz. Pierwsza wzmianka o Ojrzanowie pochodzi z roku 1285, a o Sangrodzu z 1335. Badania wykazują, że Ojrzanów powstał w drugim okresie osadnictwa powiatu brzezińskiego: lata 1138–1250, natomiast Sangrodz powstał wcześniej, w pierwszym okresie osadnictwa powiatu brzezińskiego, w okresie VI w. do ok. 1138 r.Jolanta Malinowska, Studia osadnicze na obszarze powiatu brzezińskiego do połowy XVI wieku. Wyd. Adam Marszałek, Toruń 2001. Obie wsie początkowo stanowiły własność dóbr biskupich. Pod koniec XIII w. przeszły pod jurysdykcję książąt łęczyckich (Ojrzanów w 1285 r.