Rozpoczął pracę nad cyklem obrazów przedstawiających dwanaście plemion Izraela, zaprzyjaźnił się z Waldemarem Georges’em (Jerzym Waldemarem Jarocińskim) i Danielem-Henrym Kahnweilerem, a jego prace wzięły udział w paryskim Biennale. Od 1960 przez trzy lata pracował w Centrum Kultury w opactwie Royaumont, od 1961 Muzeum Sztuk Pięknych w Nantes kupuje jego dwie prace. W 1963 wystawia swoje prace w Tel Awiwie, Holandii, Szwecji, Stanach Zjednoczonych, Jugosławii i Australii. W 1966 został mianowany Kawalerem Sztuki i Literatury. Od 1964 do 1970 współpracował z pracownią Saint-Cyr, razem z Pierre’em Daquinem stworzył serię gobelinów „Blanc sur Blanc”. W 1969 uczestniczył w przebudowie Oratorium w Hôtellerie de la Sainte-Baume, rok później na zamówienie architekta Jeana Willervala stworzył gobelin „La Joie” o powierzchni 70 m², który stał się częścią wystroju siedziby firmy Pernod Ricard w Créteil. W 1971 wspólnie z architektem Geneviève Colboc pracował nad projektem klasztoru w Saint Mathieu de Tréviers niedaleko Montpellier, prace zostały zakończone w 1976. W tym okresie współpracował z pracownią Legoueix w Aubusson. Od 1972 prace Thomasa Gleba uczestniczyły w objazdowej wystawie zorganizowanej przez francuskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych.