Morfologia thumb|Dicksonia fibrosa thumb|Rozwijający się liść Dicksonia squarrosa Pokrój Paproć drzewiasta o kłączu, które może wznosić się na ponad 10 m wysokości (maksymalnie do 15 m) i tworzyć „pień” otoczony gęstą matą korzeni powietrznych osiągający nawet ponad 2 m średnicy (D. antarctica i D. fibrosa). U części gatunków pień bywa też cienki, a rzadko też płożący (np. formy D. lanata z Nowej Zelandii). Pnie pokryte są w górnej części w różnym stopniu długimi, wielokomórkowymi, żółtymi lub brązowymi włoskami (brak łusek, typowych dla podobnych poza tym olbrzymek Cyathea). U wielu gatunków pień chroniony jest dodatkowo płaszczem tworzonym przez zasychające i otulające go stare liście.
Liście Skupione w okazały pióropusz na szczycie pnia. Liście są duże – osiągają do 4 m długości, najczęściej jednak mają długość w przedziale 1,8 do 2,4 m. Ich blaszka jest co najmniej dwukrotnie pierzasto złożona. Wszystkie liście są jednakowe lub liście płodne różnią się od płonnych (występuje dimorfizm) – ich tkanka asymilacyjna jest zredukowana. Końcowe odcinki liści są siedzące, piłkowane na brzegach lub pierzastowcinane.