Był bliskim współpracownikiem Georges’a Pompidou jako zastępca dyrektora (1963–1966) i dyrektor (1966–1968) jego gabinetu w okresie pełnienia funkcji premiera. W latach 1969–1973 w trakcie jego prezydentury zajmował stanowisko sekretarza generalnego Pałacu Elizejskiego. Od 1966 do 1973 kierował też radą dyrektorów agencji rządowej ds. leśnictwa (Office national des forêts). Od kwietnia 1973 do maja 1974 sprawował urząd ministra spraw zagranicznych w drugim i trzecim rządzie Pierre’a Messmera. W połowie lat 70. założył centrolewicowe ugrupowanie Mouvement des démocrates. W latach 1974–1984 wydawał miesięcznik „La Lettre de Michel Jobert”. Od maja 1981 do marca 1983 był ministrem stanu oraz ministrem handlu zagranicznego w pierwszym i drugim gabinecie Pierre’a Mauroy. Kontynuował później pracę w Trybunale Obrachunkowych, w 1990 został adwokatem w ramach paryskiej palestry.

Autor publikacji książkowych, m.in. Mémoires d’avenir (1974). Odznaczony Legią Honorową III klasy.

Przypisy

Kategoria:Absolwenci École nationale d’administration w Paryżu Kategoria:Francuscy ministrowie (V Republika) Kategoria:Francuscy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Sekretarze generalni prezydenta Francji Kategoria:Komandorzy Legii Honorowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Meknesie Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zmarli w 2002