Najniższa część ściany Cubryńskiej Kazalnicy opada do zagłębienia między Zielonym Piargiem i Kosowinowym Piargiem. Jest to tzw. Półksiężyc. Powyżej niego znajduje się prawie pozioma Ławka pod Diabłem i Taras Vogla. Lewa część ściany nad nimi ma ekspozycję północno-wschodnią jest mniej stroma i częściowo zarośnięta kosodrzewiną. Prawa część ściany ma ekspozycję północną i znajdują się na niej wielkie i gładkie płyty i okapy. Na gzymsach i na półkach gdzieniegdzie rosną limby. Trudną wspinaczkowo część tej ściany przecina stromy, trawiasty pas zwany Małym Cubryńskim Ogrodem. W ścianie taternicy wyróżniają jeszcze kilka innych formacji skalnych: Biała Płyta, Skośna Płyta, Szara Płyta, Cygaro, Sopel, Niżnia Turnica nad Uchem, Wyżnia Turnica nad Uchem, Komin Kaskaderów. Duży udział w tworzeniu nazewnictwa miał Jacek Czyż będący autorem monografii Turni Zwornikowej.
Drogi wspinaczkowe Przez Kazalnicę Cubryńską prowadzi wiele dróg wspinaczkowych, niektóre z nich są bardzo trudne, niektóre wymagają biwakowania w ścianie.
Możliwy jest zjazd z Niżniego Cubryńskiego Przechodu (6–8 zjazdów).
Przypisy
Kategoria:Formacje skalne polskich Tatr Kategoria:Formacje skalne Tatr Wysokich Kategoria:Tereny wspinaczkowe