W 1885 zdał z odznaczeniem egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum w Przemyślu•. W 1884 otrzymał stypendium przyznane przez Stypendium Głowińskiego. W roku akademickim 1885/1886 studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, w roku 1886/1887 na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Wiedeńskiego. Będąc studentem filozofii uchwałą Rady Miejskiej w Sanoku z 1886 został uznany przynależnym do gminy Sanok. Od 1887 do 1890 ponownie kształcił się na WF UJ.
1 maja 1892 złożył egzamin nauczycielski, po czym 25 maja 1892 uzyskał uprawnienia do nauczania filologii klasycznej jako przedmiotugłównego i języka polskiego jako pobocznego w całym gimnazjum z językiem wykładowym polskim. Rozporządzeniem C. K. Rady Szkolnej Krajowej z 25 lipca 1892 jako kandydat stanu nauczycielskiego został mianowany zastępcą nauczyciela w C. K. Gimnazjum w Sanoku. 13 sierpnia 1892 podjął pracę nauczyciela. Był nauczycielem filologii klasycznej. W sanockim gimnazjum uczył języka łacińskiego, języka greckiego, języka polskiego. Reskryptem C. K. Ministra Wyznań i Oświaty z 1 lipca 1893 został mianowany nauczycielem rzeczywistym w C. K. Gimnazjum w Buczaczu•. W tej szkole uczył w kolejnych latach. 27 kwietnia 1895 na UJ otrzymał stopień doktora filozofii•. Rozporządzeniem C. K.