Główny nacisk położył na nauczanie ortografii.
Przygotował także rozbudowany słownik języka duńskiego, zawierający informacje dotyczące etymologii, ale ze względu na okoliczności polityczne i zawodowe nigdy go nie ukończył. Wydrukowano tylko część na literę A (1692), jednak jego rękopisy posłużyły jako podstawa pracy lekykograficznej Rostgaarda (1671–1745).
Syv przygotował także zbiór duńskich przysłów, który stał się podstawą późniejszych opracowań.
W 1695 Syv opublikował zbiór stu duńskich pieśni zaczerpniętych z wydania z 1591, do których dostał kolejne sto, które zaczerpnął z rękopisów, od nosicieli tradycji ustnej i z innych źródeł. Zbiór ten był kilkukrotnie wznawiany i stał się głównym źródłem wiedzy na temat ballad i pieśni z Danii i Wysp Owczych.
Syv był także bibliofilem. Kolekcjonował książki i opracował bibliografię starszych duńskich publikacji, które nigdy nie zostały wydane drukiem, ale mają wartość źródłową.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1631 Kategoria:Zmarli w 1702 Kategoria:Duńscy językoznawcy Kategoria:Leksykografowie Kategoria:Duńscy folkloryści