Od lat 80. kinematografia amerykańska podlegała dalszej ewolucji: reaganomatografia lat 80. ustąpiła miejsca postmodernizmowi Quentina Tarantino i braci Coen w dekadzie następnej, a rewolucja cyfrowa – od Parku Jurajskiego (1993) po Matrix (1999) – trwale odmieniła możliwości wizualnego opowiadania. Lata 90. przyniosły też konsolidację wielkich studiów w konglomeraty medialne, wzrost znaczenia kina niezależnego oraz pełniejszą reprezentację środowisk marginalizowanych: Afroamerykanów, kobiet i osób LGBT. Kinematografia amerykańska pozostaje główną siłą globalnego przemysłu rozrywkowego, kształtując zarówno estetykę filmową, jak i wyobraźnię widzów na wszystkich kontynentach.
Początki kina amerykańskiego mały|Monkeyshines no. 1 (1889), pierwszy amerykański film w historii Przełomowym momentem w historii kina było opatentowanie przez Thomasa Edisona w 1891 roku kamery zwanej , opracowanej według pomysłu Williama Kennedy’ego Lauriego Dicksona. To właśnie za pomocą kinetografu Dickson nagrał pierwszy film eksperymentalny: Monkey Shines no. 1 (1890). Wkrótce pojawiły się miejsca, gdzie ustawiano pudła zwane kinetoskopami, w których można było oglądać ruchome obrazki przez wizjer, wyświetlane z taśmy filmowej.