Wyszedł na wolność w czerwcu 1939, na kilka tygodni przed wybuchem II wojny światowej.
W latach 1939–1941 znalazł się w zajętym przez sowietów Lwowie, gdzie oficjalnie pracował jako funkcjonariusz związków zawodowych. W czerwcu 1941 roku wcielono go do Armii Czerwonej i wysłano do batalionów pracy, w których służył aż do marca 1944 roku (w 1943 złożył (wówczas jako Dawid Bierzwiński) podanie do ZPP w ZSRR o przyjęcie do tworzonego wojska polskiego)Związek Patriotów Polskich w ZSRR. Nr teczki 628. Podania o przyjęcie do wojska. Korespondencja. Nr 4039-7049. Lipiec-wrzesień 1943.. Został skierowany do polskiej 3 Brygady Artylerii Haubic. W stopniu podporucznika był zastępcą dowódcy dywizjonu, następnie pułku. W lipcu 1944 roku w rejonie Chełma kontuzjowany, po trzymiesięcznym leczeniu skierowany do aparatu bezpieczeństwa.