Roślina stanowiła ważne źródło witamin dla podróżników, wielorybników, łowców fok i pingwinów przemierzających Ocean Indyjski, zapobiegając szkorbutowi. Duże, podobne do kapuścianych liście spożywano świeże w postaci ostrej w smaku sałatki lub po ugotowaniu (wówczas w smaku przypominają jarmuż). Jadano także grube pędy kwiatostanowe, obfitujące w skrobię, podobne w smaku z kolei do skorzonery. Smak kłączy opisywany jest jako podobny do chrzanu, a podobne zastosowanie i smak do tego gatunku mają też korzenie kapusty kerguleńskiej. Roślina uznawana jest za potencjalnie wartościowe warzywo dla obszarów znajdujących się pod wpływem klimatu chłodnego.
Morfologia thumb|left thumb|Pringlea na Wyspach Kerguelena Pokrój Bylina kłączowa, o pędzie zwykle owłosionym, pokrytym włoskami pojedynczymi, pachykaulicznym (słabo rozgałęzionym i zgrubiałym). Pęd może osiągać 1 m wysokości, a płożąc się – do 1,8 m długości, przy średnicy do ok. 15 cm.
Liście Liście okazałe, okrągławe do jajowatych, skupione w przyziemnej rozecie i tworzące główki podobne do tych u kapusty, czasem wyrastające na końcu pędu wzniesionego. Blaszka całobrzega.