W fasadzie wschodniej umieszczony został drugi skromniejszy dwukondygnacyjny portal, pod koniec XIX już zamurowany.
Portyk prowadzi do sieni pokrytej renesansowym sklepieniem krzyżowym na gurtachzdjęcie na commons, ozdobionym w 1810 roku egiptyzującymi wspornikami i antykizującymi maskamizdjęcie na commons. Z sieni przechodzi się do oddzielonej kolumnadą spiralnej klatki schodowejzdjęcie na commons zbudowanej na rzucie kwadratu i nawiązującej do francuskiego klasycyzmu rewolucyjnego a jego czterobiegowe schody o wytwornym profilowaniu zostały rozplanowane wokół kolistej duszy. Balustrada została wykonana z cienkich metalowych kolumienek. Ściany wokół schodów są boniowane, a w nich znajdują się półkoliste nisze, prostokątne płycizny oraz termalne okno od strony dziedzińca. Modernizacja w 1810 roku objęła również i wnętrza budynku; przebudowano wówczas Piano nobile, tworząc reprezentacyjny salon.