W swojej pracy badawczej zajmował się głównie kwestiami związanymi z reprezentacją osób nieheteronormatywnych w kinematografii.
W 1973 rozpoczął wieloletni projekt badawczy The Celluloid Closet, który później przybrał także formę książki. Russo zdawał sobie sprawę, że negatywny odbiór społeczny osób LGBT wynika z tego, w jaki sposób osoby nieheteronormatywne są prezentowane w mass-mediach, w szczególności w filmie. W tym czasie podróżował też po całym kraju, przedstawiając na uczelniach i małych kinach swój projekt w formie wykładu z fragmentami filmów. Była to opowieść o tym, jak geje i lesbijki przedstawiani są w amerykańskich i zagranicznych filmach.
W 1983 Russo napisał, wyprodukował i współprowadził serię programów poświęconych społeczności LGBT Nasz czas dla publicznej telewizji WNYC-TV.
W 1985 na fali gniewu po jednej z publikacji tabloidu New York Post razem z kilkoma innymi osobami założył Gay and Lesbian Alliance Against Defamation (GLAAD), organizację strażniczą, która miała monitorować media głównego nurtu pod kątem sposobu prezentacji treści odnoszących się do społeczności LGBT. W tym czasie Russo aktywnie angażował się także w działania grupy ACT UP, próbującej ograniczyć skutki pandemii AIDS, która dziesiątkowała wówczas społeczność gejowską.