Nabu-zer-iddina, Nabu-zer-iddin (akad. Nabû-zēr-iddinaLipschitz O., The Fall and Rise of Jerusalem ..., s. 79-80, przypis 163., Nabû-zēr-iddinDa Riva, R., Nebuchadnezzar II’s Prism ..., s. 202.; zapisywane mdAG-NUMUN-i-din-namDa Riva, R., Nebuchadnezzar II’s Prism ..., s. 211.; tłum. „(Bóg) Nabu dał mi potomstwo”) – wysoki dostojnik za rządów babilońskiego króla Nabuchodonozora II (604–562 p.n.e.), sprawujący na dworze królewskim urząd rab nuḫatimmī (rab nuḫatimmu), oznaczający „naczelnego kucharza” bądź „naczelnego piekarza”Mitchell T.C., Judah until the fall of Jerusalem ..., s. 408.; identyfikowany z biblijnym Nebuzaradanem, dowódcą wojskowym Nabuchodonozora II, wzmiankowanym w 2 Księdze Królewskiej (rozdział 25) i Księdze Jeremiasza (rozdziały 39, 40 i 52).