W 1798 roku z inicjatywy pruskiego króla Fryderyka Wilhelma III stary most został zastąpiony zaprojektowaną przez Friedricha Becherera nową budowlą, składającą się z dwóch bocznych łuków z piaskowca i dwóch środkowych drewnianych klap, podnoszonych za pomocą żelaznych łańcuchów, kół i przeciwwag. W związku z przeprowadzoną w latach 1934–1940 rozbudową budynku Reichsbanku zmieniono przebieg ulicy Alte Leipziger Straße, przez co most utracił funkcję połączenia między Kölln a Friedrichstadt.
W latach 1937–1939, gdy pogłębiano kanał i rozbudowywano śluzę przy Mühlendamm, pod środkowymi filarami mostu wstawiono nowe podpory, a zachodni łuk przebudowano z użyciem żelbetu. W miejscu drewnianych klap zostały zamontowane stalowe dźwigary z deskami, zaś prowadzące do przeprawy pochylnie zastąpiono schodami, przez co z mostu mogli teraz korzystać wyłącznie piesi. W związku z wyłączeniem odcinka kanału z żeglugi unieruchomiono mechanizm podnoszący środkową część mostu.