Wojna polsko-czeska – konflikt między Mieszkiem I i Bolesławem II Pobożnym. Wojna zakończyła się zwycięstwem władcy Polski, który przejął kontrolę nad Śląskiem.
Księstwo Czech otrzymało pomoc od Wieletów, podczas gdy Święte Cesarstwo Rzymskie wsparło Polaków. Zygfryd von Walbeck był członkiem posiłków niemieckich wspierających Mieszka I w wyprawie przeciw Czechom.
Większość historyków podaje rok 990 jako rok wojny, ale w latach 988–989 mogło dojść do pomniejszych starć na granicy, zwłaszcza w Małopolsce, która w tym okresie przeszła spod kontroli czeskiej do polskiej.
Zajęcie Śląska mogło też mieć miejsce około roku 985, ponieważ na ten rok datuje się powstanie grodów piastowskich we Wrocławiu, Głogowie i OpoluAndrzej Buko „Archeologia Polski wczesnośredniowiecznej” Wyd. Trio, 2007., a także w tym roku został zerwany sojusz polsko-czeski.