26 lipca, trzy tygodnie później, dywizja przybyła do Brisbane i rozpoczęła piętnastomilowy marsz do nowego tymczasowego miejsca dyslokacji, Camp Strathpine w stanie Queensland w Australii. Dywizja przez sześć miesięcy prowadziła intensywne treningi bojowe w dżungli w Camp Strathpine, w dzikiej scenerii Queensland i ćwiczenia morskie w pobliskiej zatoce Moreton Bay. W styczniu 1944 Dywizja otrzymała rozkaz opuszczenia Australii i popłynięcia do Zatoki Oro w Nowej Gwinei. Po okresie aklimatyzacji w Nowej Gwinei nadszedł czas pierwszego chrztu bojowego 1. Dywizji Kawalerii.
27 lutego grupa zadaniowa „Brewer”, składająca się z 1026 żołnierzy pod dowództwem generała brygady Williama C. Chase’a wyruszyła z Przylądka Sudest. Ich celem była odległa, okupowana przez Japonię wyspa Los Negros w archipelagu Wysp Admiralicji, gdzie mieli przeprowadzić rekonesans sił i jeśli to możliwe, przejąć lotnisko Momote i zabezpieczyć przyczółek dla posiłków, które miały nadejść.
18 maja 1944 kampania na Wyspach Admiralicji oficjalnie się zakończyła. Siły japońskie poniosły straty 3317 zabitych. Straty 1. Dywizji Kawalerii wyniosły 290 zabitych, 977 rannych i 4 zaginionych w akcji.