W związku ze zwiększeniem liczby mieszkańców Zawiercia, w maju 1920 roku została podjęta uchwała o powiększeniu cmentarza o dodatkowe dziesięć mórg gruntu od Habermanów. Do nowego terenu dobudowano drugą bramę oraz poprowadzono II aleję. W latach 1931–1932 ogrodzono cmentarz murem z betonu. W 1934 roku Stanisław Holenderski ufundował budowę kaplicy cmentarnej według projektu Stefana Wąsa. Budowa kaplicy została ukończona w lipcu, a poświęcona 12 września przez bpa Teodora Kubinę.
W 1925 roku przy II bramie powstał Pomnik Poległym Żołnierzom. Pomnik został wybudowany przez braci Trembeckich według projektu Jana Raszki i upamiętnia 53 żołnierzy poległych w latach 1914–1920.
Cmentarz poewangelicki Cmentarz ewangelicko-augsburski, graniczący bezpośrednio w cmentarzem rzymskokatolickim powstał prawdopodobnie na początku XX wieku, po oddaniu do użytku kościoła w 1899 roku. Obiekt miał powierzchnię 2592 m². Podczas II wojny światowej cmentarz został zdewastowany, a po wojnie przejęty przez Dom Rzemiosł Różnych. W związku ze znacznym spadkiem wyznawców odłamu ewangelicko-augsburskiego w Zawierciu oraz erygowaniem w sąsiedztwie cmentarza parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski (1957 rok), w 1976 roku podpisano protokół, w myśl którego kościół ewangelicko-augsburski zrzekł się terenu cmentarza na rzecz Skarbu Państwa.