Zaangażował się w działalność polityczną w ramach Socjaldemokratycznej Partii Niemiec. Został szefem jego struktur w okręgu Hamburg-Bramfeld-Süd, należał do władz ugrupowania w landzie. W 1966 został po raz pierwszy wybrany do lokalnego parlamentu (Hamburgische Bürgerschaft), gdzie zasiadał do 1979. W latach 1967–1978 pozostawał senatorem (ministrem w lokalnym rządzie Hamburga), odpowiadając za zdrowie, finanse, podatki i sprawiedliwość.
W 1979 i 1984 uzyskiwał mandat deputowanego do Parlamentu Europejskiego. Przystąpił do grupy socjalistycznej. Został przewodniczącym delegacji ds. stosunków z państwami Europy Wschodniej – Grupy I (1987–1989) i wiceprzewodniczącym Komisji ds. Instytucjonalnych (1984–1987) oraz Komisji ds. Stosunków Gospodarczych z Zagranicą (1987–1989); należał również m.in. do Komisji ds. Kwestii Politycznych oraz Komisji ds. Gospodarczych i Walutowych oraz Polityki Przemysłowej. W 1997 wszedł w skład rady starszych Hamburger Hauptkirchen.
Życie prywatne Żonaty z Ingrid, miał czworo dzieci.