124 z nich pochodziły z okresu powstania świątyni, pozostałe wykonano w okresie Kamakura.
Hideyoshi Toyotomi, chcąc upodobnić świątynie do Pawilonu Wielkiego Buddy w Narze, zbudował pawilon od północnej strony świątyni i otoczył cały teren murem.
Według podań, w 1604 roku świątynia była miejscem pojedynku między Musashim Miyamoto a Denshichirō Yoshioką.
Zewnętrze świątyni Świątynia ma jedną kondygnację i reprezentuje pochodzący z Japonii styl wayo. Długość budynku to 120 metrów, podzielona trzydziestoma trzema przęsłami, którym świątynia zawdzięcza swoją potoczną nazwę. Szerokość to 16,5 metra. Budynek otoczony jest werandą. Dach jest spadzisty, zakrzywiony w górę na rogach. Świątynia otoczona jest ziemnym murem, w którym znajdują się dwie bramy. Mur oraz południowa brama datowane są na rok 1590 i reprezentują styl Momoyama.
Teren wokół świątyni porastają wierzby. Ich gałęzie wykorzystywane są podczas corocznego rytuały oczyszczenia.