Następnie jako dowódca artylerii 8 Korpusu westfalskiego wziął udział w wyprawie Napoleona do Rosji, po klęsce wojsk francuskich i odwrocie do Westfalii 30 września 1813 roku skapitulował.
W 1814 roku powrócił do Francji i powrócił do służby w armii francuskiej w stopniu generała brygady. Został wtedy dowódcą oddziałów, które wzięły udział w walkach w lesie Fontainebleau, które wyparły z nich oddziały austriackie i rosyjskich Kozaków. Później był dowódcą twierdzy Sens, broniąc jej od 18 do 26 lutego 1815 roku i ostatecznie zmuszając wojska oblegające ją do odwrotu. Za to został awansowany do stopnia generała dywizji.
Potem został wyznaczony na dowódcę 1 Dywizji 1 Korpusu nowo utworzonej Armii Północnej, która wzięła udział w bitwie pod Waterloo, jednak nie zdążył objąć dowództwa tej dywizji przed bitwą. Po ostatecznym upadku Napoleona i powrocie do władzy Burbonów został usunięty z wojska i wyjechał do Westfalii.
Zgodę na powrót do Francji uzyskał w 1818 roku, 1 stycznia 1819 roku został ponownie przyjęty do armii francuskiej, lecz nie otrzymał żadnego przydziału.